8 Ekim 2012 Pazartesi

oldu mu şimdi?

gençliğe yeni adım atanlarla çalışıyorsanız şuan yaşadığım hislerin tüm benliğinizi ele geçirmesi an meselesi. tam olarak ne mi istiyorum? aile kurumunun köküne dinamit sokmak!
iyi bir modele, aile desteğine, sevgisine ilgisine bu kadar ihtiyaç duyarken karşılarına hep kararmış kalpler çıkarsa bu kıymetlilerimizin ve aileleri de yoksa bu arada terketmişse, boşanmışsa, ilgisizse, sevmiyorsa dahası istismar ediyorsa?
o pırıl pırıl gözlerin ışığının sönüşüne şahit olmak kadar acı veren tek bir deneyim söyleyin bana!
günlerdir odamdan polisler eksik olmuyor. günlerdir sorgudan sorguya katılıyorum. olan olmuş, iş son raddeye gelmiş. çabala dur ne fayda? biz eğlenceden eğlenceye koşarken onlar bir köşeye sinmiş ağlıyorlardı, intihar düşünüyorlardı hatta belki bileklerini kesiyorlardı. şimdi karşılarına geçmiş x kişisiyle görüşmeyeceksin diyoruz. günaydın efendim günaydın. geç geldiniz, nasıl geçti vaktiniz?
onların en kötü zamanında yanlarında biz değil, maskeli x'ler vardı. peki efendim buna ne dersiniz?

Hiç yorum yok: